پیشنهاد می شود با کمک خودِ کودک، تمام کارهایی را که بایدانجام شود، براساس اولویت فهرست کنید و کارهایی را که اگر آن روز انجام نشوند، اشکال چندانی ایجاد نمی کند، در پایان فهرست قرار دهید، و از فرزندخود بخواهید از ساده ترین کارها آغاز کند. طبیعی است که با انجام یک کار، روحیه می گیرد؛ سردرگمی اش کمتر می شود و با انجام هر کار، از اضطراب او کاسته خواهد شد.

 مسئولیت پذیری:

گاهی کودک با پذیرفتن مسئولیت، زمینه اضطراب خود را فراهم می سازد. نگرانی او بدین جهت است که نمی داند موفق خواهد شد یا نه؟ در چنین حالتی اولیای خانه و مدرسه می توانند با برخورد سنجیده، در تخفیف اضطراب او مؤثر باشند. بدین گونه که برایش تبیین کنند مسئولیتش تمرینی است و انتظار توفیق کامل او را ندارند. والدین می توانند با نقل خاطره های دوران کودکی خود و عدم کامیابی در مسئولیت ها یا توفیق تدریجی آنان، در کاهش اضطراب کودک مؤثر باشند. گفتن جمله هایی از این قبیل که « مطمئن هستم در کارت موفق خواهی شد» اضطراب آور است. باشند. گفتن جمله هایی از این قبیل که « مطمئن هستم در کارت موفق خواهی شد» اضطراب آور است.

مراجعه به روان شناس:

برای از بین بردن اضطراب کودکان، بهتر است به روان شناس مراجعه کنیم یا روان پزشک؟

روان شناس با روانکاوی، و روان پزشک با دارو، اضطراب را درمان می کنند. با توجه به آثار منفی داروهای شیمیایی، توصیه می شود ابتدا به روان شناس مراجعه کنید و اگر روان شناس تشخیص دهد برای درمان اضطراب به روان پزشک نیاز است، بیمار را به او ارجاع خواهد داد.روان شناسان ، افزون بر روانکاوی، از روش های درمان طبیعی در برابر درمان شیمیایی برای از بین بردن اضطراب استفاده می کنند. از جمله « آروماتراپی» که استفاده از روغن های مخصوص و ماساژ روی پوست است. « هیپنوتراپی» ، تمرکز روی یک تصویر ذهنیُ تسکین بخش است. « رفلکسولوژی» که از نقاط فشار در پاها استفاده می شود و « شیاتزو» که با نقاط سوزنی سروکار دارد.